skoczyć


skoczyć
1. Skakać z radości «bardzo się cieszyć»: Podczas inspekcji Hania dygotała nerwowo, potem, gdy całość wypadła pomyślnie, prawie skakała z radości. T. Bojarska, Świtanie.
2. Skakać z tematu na temat «zmieniać często temat rozmowy, mówić co chwila o czymś innym»: Mówimy o różnych rzeczach naraz. Skaczemy z tematu na temat. Wojna, sztuka, Niemcy, poezja, Francja. To lubię, tamtego nie. S. Dygat, Jezioro.
Ktoś skoczył jak oparzony zob. oparzyć.
Serce skoczyło komuś do gardła zob. serce 23.
Skakać komuś, sobie (wzajemnie) do oczu zob. oko 55.
Skakać przed kimś na (dwóch) łapkach zob. łapka 2.
Skoczyć jak na sprężynie zob. sprężyna 3.
Skoczyć komuś do gardła zob. gardło 4.
Skoczyć (na kogoś) z gębą, pyskiem, mordą zob. gęba 4.
Skoczyć na równe nogi zob. noga 22.
Skoczyć po rozum do głowy zob. rozum 2.
Skoczyć za kogoś, za kimś, na czyjś rozkaz, na czyjeś skinienie itp. w ogień zob. ogień 2.
Skoczyć z pięściami, z pazurami (do oczu) zob. pięść 3.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • skoczyć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}skakać I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}skoczyć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIa, skoczyćczę, skoczyćczy, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} udać się gdzieś szybko lub na krótko,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • skoczyć — dk VIb, skoczyćczę, skoczyćczysz, skocz, skoczyćczył 1. forma dk czas. skakać (p.) 2. pot. «szybko pobiec, pośpieszyć; podążyć po coś, dokądś (na krótki czas) śpiesznie» Skoczyć do ucieczki, do boju. Skoczyć na pomoc, na odsiecz. Skoczyć do… …   Słownik języka polskiego

  • skoczyć [pójść] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{dla kogoś, za kimś} {{/stl 8}}w ogień {{/stl 13}}{{stl 7}} zwykle w trybie przypuszczającym: być gotowym do największych poświęceń dla kogoś, ponieważ jest się mu bezgranicznie wiernym, darzy się go zaufaniem : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • iść [pójść, skoczyć] po rozum do głowy — {{/stl 13}}{{stl 33}} zastanawiać się, przemyśleć coś i zrealizować :{{/stl 33}}{{stl 10}}Poszedł po rozum do głowy i zrozumiał swój błąd. Nie mógł sobie poradzić, aż w końcu poszedł po rozum do głowy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • iść [pójść, skoczyć, wyskoczyć] na kielicha — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} iść gdzieś napić się wódki (zwykle do lokalu) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Słuchaj, może byśmy poszli na kielicha? {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • skakać – skoczyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}do oczu {{/stl 13}}{{stl 7}} wszczynać kłótnię, toczyć gwałtowny spór : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po kolejnym kieliszku zaczęli sobie skakać do oczu. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • skakać – skoczyć na główkę — {{/stl 13}}{{stl 7}} skakać do wody głową w dół : {{/stl 7}}{{stl 10}}Skoczył na główkę i głęboko zanurkował. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • móc komuś skoczyć — (Zwłaszcza w rozkaјniku jako wykrzyknienie wyrażające przekorę, bunt, lub lekceważenie) Być lekceważonym i pogardzanym Eng. (Especially as an exclamation of defiance and contempt) To be treated with contempt and disrespect …   Słownik Polskiego slangu

  • skakać — 1. Skakać z radości «bardzo się cieszyć»: Podczas inspekcji Hania dygotała nerwowo, potem, gdy całość wypadła pomyślnie, prawie skakała z radości. T. Bojarska, Świtanie. 2. Skakać z tematu na temat «zmieniać często temat rozmowy, mówić co chwila… …   Słownik frazeologiczny

  • skakać — ndk IX, skaczę, skaczesz, skacz, skakaćał skoczyć dk VIb, skakaćczę, skakaćczysz, skocz, skakaćczył 1. «odrywać się na chwilę od ziemi, odbijając się nogami; wykonywać skok albo skoki; posuwać się naprzód, wykonując skok lub skoki» Dziewczynka… …   Słownik języka polskiego